Alarm SMS-systeem – 8 maart 2011
De Veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond (VRR) heeft op 7 februari jl. een eenmalige test uitgevoerd met het AlarmSMS-systeem. Deze verliep technisch probleemloos. In 2005 is besloten om AlarmSMS alleen te gebruiken wanneer er in een gebied sirenes worden ingezet. Nu zal dit ook zonder gebeuren. De VRR verstuurt gewone sms-berichten, die op de mobiele telefoon af te lezen zijn.
Regionale ondernemers – 8 maart 2011
De gemeente Westvoorne gunt meer werk aan regionale ondernemers. Dit maakt onderdeel uit van het aangepaste aanbestedingsbeleid. Voor kleinere bedragen wordt eerst gekeken naar regionale ondernemers. Bij grotere aanbestedingen, vanaf 50.000 euro, nodigt de gemeente minimaal één regionale ondernemer uit om zich ook in te schrijven.
Vreugdevuur – 6 januari 2011
De kerstboomverbranding op het strand aan de Eerste Slag vond dit jaar plaats in een ijsregenbui. ‘Snel het vuur aansteken. We willen naar huis!’, werd er door één van de omstanders luid geroepen. Desondanks warmden zich toch nog ongeveer 150 mensen aan het vreugdevuur in Rockanje op.
Ereprijs – 6 januari 2011
De eerste Ereprijs van Westvoorne is naar de heer André Hokke gegaan. Voorwaarde voor de toekenning is dat ‘de kandidaat op bijzondere wijze activiteiten heeft ontwikkeld, die de promotie van de gemeente Westvoorne ten goede is gekomen’. Hij is volgens de selectiecommissie hét voorbeeld van de vrijwilliger zonder wie veel verenigingen niet zouden kunnen bestaan. ‘De heer Hokke maakt zich bijzonder verdienstelijk voor de samenleving op sociaal, cultureel, maar ook sportief gebied’.
JACOBA BURCHT – 14 mei 2011
Ooit was Oostvoorne de residentie van Europese topfiguren. Vandaag de dag is er bijna niets meer van over. De Rijksgebouwendienst restaureert op dit moment de ruïne van de ‘’Jacoba burcht’’. Vernoemd naar de beroemdste bewoner: Jacoba van Beieren (1401-1436).
Omstreeks het jaar 1140 ontstond de heerlijkheid Voorne. Een zelfstandig landje op de grens van Holland en Zeeland, dat ruwweg het huidige Voorne en Goeree-Overflakkee omvatte. Volgens de Canon van Voorne-Putten brachten de Heren en Vrouwen van Voorne het gebied tot ontwikkeling. Als uiting van hun macht lieten zij in de tweede helft van de twaalfde eeuw op een kunstmatige heuvel (motte) bij Oostvoorne een kasteel bouwen. De reden was waarschijnlijk een strategische. Door de hoge ligging en dikke muren konden zij zich in tijden van nood terugtrekken. De burcht is vele malen uitgebreid. Op het naastgelegen terrein kwamen een ridderzaal, een kapel en stallen. Hier verbleef de hofhouding om te jagen.
Door middel van de restauratie wil de eigenaar, de Rijksgebouwendienst, de ruïne in stand houden. Opdrachtgever Edward Ernst: ,,de burcht is één van de weinige vroege ‘mottekastelen’ in Nederland. Het is een mooi voorbeeld van de ontwikkeling van kastelen en hun functie in het algemeen. Bouwhistorisch zijn de overgebleven resten van belang vanwege de zeer vroege metselverbanden. In de gebruiksgeschiedenis is het bijzonder dat de burcht de (tijdelijke) residentie is geweest van aanzienlijke Middeleeuwse geslachten.’’
In 1372 stierf het geslacht Voorne uit. Via vererving kwam het in handen van Jacoba van Beieren. In het voorjaar van 1433 werd zij ingehuldigd als vrouwe van Voorne. Ieder jaar verwelkomen haar onderdanen haar weer tijdens de Jacoba van Beierendag. Feitelijk heeft de onfortuinlijke gravin van Holland en Zeeland slechts de laatste jaren van haar leven enige tijd hier doorgebracht. Naar waarschijnlijkheid waren het er wel enkele van persoonlijk geluk. Jacoba, ooit vanuit dynastieke belangen getrouwd met koningszonen, had na jarenlange strijd vrijwel alle macht aan Filips de Goede (1396-1467) moeten afstaan. Zij mocht niet zonder zijn toestemming hertrouwen. Na een geheim huwelijk met – haar vierde echtgenoot – Frank van Borssele deed ze definitief afstand van haar rechten. In trouwde Jacoba officieel met de lager in rang geplaatste, maar rijke, Zeeuwse edelman. De huwelijkse voorwaarden werden op 1 maart 1434 vastgelegd in de burcht van Oostvoorne.
Al in de tijd van de Heren en graven raakte de burcht in verval. Door achterstallig onderhoud verviel het langzaam tot een ruïne. De mythes bleven. In Oostvoorne doen er al eeuwenlang de geruchten over mogelijke vluchttunnels de ronde. ,,Van de aanwezigheid daarvan heb ik tijdens een snelle zoektocht in onze archieven geen enkele aanwijzing kunnen vinden.’’, aldus Edward Ernst.,,Ik sluit archeologische ontdekkingen vrijwel uit.’’
De motte is in de jaren dertig van de vorige eeuw afgegraven. In de jaren ’50 zijn de resten opgemetseld. De restauratie vindt in drie fases plaats. De firma Huurman uit Delft houdt zich nu bezig met het noordelijke deel van de ringmuur en de trap. Later volgen de toegangspoort, de Donjon en het zuidelijk deel van de ringmuur. ,, Voegwerk en kapotte kloostermoppen worden vervangen. Voor de veiligheid worden delen van de trap opnieuw opgemetseld, omdat daar veel stenen los liggen. De ruïne krijgt op sommige plekken een nieuwe opofferende laag.’’
UITSPRAAK RAAD VAN STATE KOLENCENTRALES MAASVLAKTE – 14 mei 2011
De bouw van twee kolencentrales op de Maasvlakte kan vooralsnog doorgaan. Dit heeft de Raad van State vorige week bepaald. De door de gemeente Rotterdam verleende bouwvergunning blijft in stand. Maar de Raad van State heeft wel voorwaarden aan de komst gesteld. De Provincie heeft bij de verlening van de eveneens vereiste natuurbeschermingswetvergunningen namelijk onvoldoende aangetoond dat het duingebied niet zou worden aangetast. Binnen enkele weken moet Gedeputeerde Staten daarom alsnog aantonen dat de kolencentrales geen aanzienlijke schade daaraan toebrengen.
Energiemaatschappij Electrabel bouwt op dit moment een nieuwe centrale op de Maasvlakte. E.ON breidt een bestaande uit. De kolencentrales moeten in 2013 en 2014 in gebruik worden genomen. Diverse (milieu)organisaties hadden beroep tegen de vergunningverleningen aangespannen. Greenpeace vierde de uitspraak van de Raad van State als een ‘overwinning’. De Vereniging Verontruste Burgers van Voorne is ook blij, maar juicht niet te vroeg.
Reactie Greenpeace
“Milieuorganisaties winnen rechtszaak tegen kolencentrales”
De Raad van State heeft het beroep van milieuorganisaties tegen de natuurbeschermingswetvergunningen voor de bouw van twee kolencentrales op de Maasvlakte gegrond verklaard. Volgens de Raad van State zijn de besluiten van de Provincie over de kolencentrales van E.ON en Electrabel in strijd met de Natuurbeschermingswet. Het onderzoek van de Provincie naar de gevolgen voor de beschermde natuur is volgens de Raad van State onvoldoende en moet worden overgedaan.
Door deze uitspraken wordt het zeer onzeker of de bedrijven verder kunnen bouwen aan de centrales. Greenpeace, Natuur & Milieu, Mobilisation en de vereniging Verontruste Burgers van Voorne vochten de afgegeven vergunningen aan, omdat de kolencentrales zeer schadelijk zijn voor de kwetsbare duinnatuur rond de Maasvlakte en daardoor beschermde flora en fauna zullen aantasten. Als de kolencentrales daadwerkelijk geschrapt worden scheelt dat jaarlijks een CO2-uitstoot die gelijk is aan die van ruim drie miljoen personenauto’s en enorme hoeveelheden fijnstof, stikstof en zwavel.
‘Deze uitspraken zijn een overwinning voor de natuur, het klimaat en de toch al niet beste luchtkwaliteit rond Rotterdam’, zegt Rolf Schipper, campagneleider klimaat en energie bij Greenpeace. Het verstoken van steenkool is verantwoordelijk voor een derde van de wereldwijde uitstoot van CO2. Verschillende rapporten van Greenpeace, McKinsey en het Planbureau voor de Leefomgeving laten zien dat een energievoorziening zonder extra kolencentrales mogelijk en betaalbaar is en veel voordelen biedt. Onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen neemt af, de lucht wordt schoner en zon- en windenergie krijgen de ruimte om te groeien.
De milieuorganisaties voeren een vergelijkbare rechtszaak tegen Essent. ‘Deze uitspraken zullen ook gevolgen hebben voor de lopende rechtszaak tegen de kolencentrale van Essent aan de Waddenzee’, stelt Ron Wit, hoofd klimaat van Natuur & Milieu. ‘De effecten van die centrale zijn nog veel groter, omdat die op de rand van het strikt beschermde Waddengebied wordt gebouwd. ’
Ook Nuon had plannen voor een kolencentrale aan de Waddenzee. Na juridische druk en campagnes, maakten de milieuorganisaties met Nuon in april afspraken om het kolengedeelte van die centrale vooralsnog te schrappen. E.ON, Electrabel en Essent bouwden echter door, ondanks dat het nog niet zeker was dat hun vergunningen in stand zouden blijven. Greenpeace voert al campagne tegen de nieuwe kolencentrales sinds de plannen op tafel kwamen. Onder meer met de campagne ‘E.ON: help ons klimaat niet naar de kolen’.
Rolf Schipper
Campagneleider Klimaat & Energie
Greenpeace Nederland
Reactie Verontruste Burgers
“Voorlopige hoerastemming”
‘De Vereniging Verontruste Burgers van Voorne is steeds één van de grote opponenten geweest tegen genoemde centrales in deze vorm en is in die hoedanigheid nauw opgetrokken met Greenpeace. Juist door hun grote kennis van dit gebied met betrekking tot de heersende natuur en landschappelijke waarden. Bij de laatste zitting van de Raad van State is naast raadsvrouwe mr. Bondine Kloostra Dick van der Laan opgetreden als deskundige. Hij werkte vroeger bij het biologisch onderzoekstation Weversduin. Van der Laan kent als geen ander het duingebied op Voorne en de schadelijke en milieutechnische aanvallen op dit gebied van de afgelopen decennia.
Logischerwijs verkeren de Verontruste Burgers door de uitspraak van de Raad van State in een hoerastemming. De door ons, samen met onder andere Greenpeace, ingebrachte bezwaren zijn uiteindelijk onderkend. De weerlegging van de Provincie en E.ON en Electrabel is met nadruk als onvoldoende aangemerkt. Terecht mogen wij dus na al die jaren van vasthoudendheid een juichkreet slaken. Ik juich niet te vroeg, want de financiële belangen van bijvoorbeeld het Havenbedrijf Rotterdam, de gemeente Rotterdam, de provincie Zuid-Holland, het Ministerie van Economische Zaken en hun advies- en ingenieursbureaus zijn groot, heel groot. Het is gezichtsverlies. E.ON heeft bovendien zowel lokaal als nationaal veel sympathie gekocht door de sponsoring van allerlei activiteiten. Aan de andere kant hebben de Provincie en de energiebedrijven met hun juristen en adviesbureaus twee jaar lang de tijd gehad om de aantasting op het natuurgebied door de centrales te weerleggen. Op hun verzoek is de zaak keer op keer uitgesteld. Het is nog maar de vraag of ze dat dus nu wel kunnen doen. Ik blijf desalniettemin terughoudend.’
Joop Braat
Secretaris Vereniging Verontruste Burgers van Voorne
VERBREDING WEGEN NOODZAKELIJK – 28 april 2011
Leg geen nieuwe wegen aan. Zorg voor ontbrekende tracéstukken. Verbreed bestaande wegen. Deze adviezen gaf infrastructuurdeskundige Ronald Waterman.
Het voormalig Statenlid was vorige week woensdag gastspreker bij een bijeenkomst van de VVD afdeling Westvoorne.
De komende jaren loopt het aantal auto’s op tot ongeveer 9 miljoen. Wegen in bezit van gemeenten veroorzaken volgens Waterman echter geen problemen. Het zijn vooral die van de Provincie en het Rijk waardoor het wegennet in de Randstad vastloopt.
Gemeenten zorgen ervoor dat alle woningen via wegen bereikbaar zijn. De andere wegbeheerders hebben minder asfalt ontwikkeld. ‘We moeten er voor zorgen dat de huidige Provinciale wegen en Rijkswegen weer toereikend zijn. Dit betekent niet de aanleg van nieuwe wegen, maar de wegverbreding van bestaande tracés en de realisatie van ontbrekende stukken.’ Het beeld van een land vol met asfalt klopt niet, benadrukte Waterman in Oostvoorne. ‘Het gaat slechts om minder dan 0,03 procent van het totaal oppervlakte van Nederland.’ De gastspreker zat van 1978 tot maart jl. namens de VVD in de Provinciale Staten van Zuid-Holland. Waterman is deskundige op chemisch-, milieu- en civieltechnisch gebied. Hij vindt dat de ontwikkelingen voor het transport van personen, goederen en informatie zowel de economie als het milieu moeten verbeteren. Nederland kan niet zonder toereikende infrastructuur voor het transport van personen, goederen en informatie. Het is als een lichaam zonder goede bloedsomloop. ‘We komen er alleen uit als we een en-en-en-en beleid toepassen’, aldus Waterman. Weg-, water-, spoor-, pijp-, buis-, kabel-, straal-, en luchtverbindingen moeten naar zijn mening combineren. Voor de ontsluiting van Voorne-Putten vindt de VVD’er de ontwikkeling A4-Zuid van cruciaal belang. Het rijden van minder kilometers en de komst van minder files als gevolg hiervan komen het milieu ten goede. Dit laatste geldt ook voor fietsen. Zorg in elke gemeente voor voldoende voorzieningen, zoals fietspaden en fietsstallingen. Waterman: ‘het is gezond, goedkoop en veilig.’
POLEN – 21 april 2011
Van Boer Zoekt Vrouw hebben ze allemaal nooit gehoord. De Poolse werknemers van tomatenkweker Ruud Dukker hebben dat ook helemaal niet nodig.
,,Ik heb enkel positieve ervaringen met Polen. Het is toch min of meer dezelfde cultuur. In financieel opzicht maakt het mij niets uit’’, zegt Ruud Dukker. Hij heeft ongeveer 50 mensen in zijn tomatenkwekerij aan de Konneweg in Tinte aan het werk. Ruim zeventig procent is van Poolse afkomst. Allemaal zijn ze voor hetzelfde gekomen: geld. Het is ook de liefde die hen naar Tinte drijft.
De Nederlandse agrarische sector is populair in Polen. Er bestaan zelfs speciale uitzendbureaus.
Raëfel (36) en Tomasz (25) haalden hun vriendinnen Magda (28) en Patrycja (25) naar Nederland. Tomasz en Patricya uit Glinice, een dorpje tussen de steden Poznan en Warschau in, wonen nu met nog zes andere Polen op het terrein van de firma aan de Konneweg. Het contact is hier inniger dan thuis. ,,Soms gaat het goed tussen ons, soms gaat het niet goed. We doen hier veel dingen samen, zoals in het weekend naar het strand gaan en barbecueën.’’ Tinte is inmiddels hun tweede thuis geworden.
Die warmte mist.. Hij werkt al dertien jaar in Nederland. Hij heeft een vrouw en een dochtertje van zes in een klein dorp nabij de stad Racibórz. Een tweede is op komst ,,Natuurlijk mis ik ze. Het is heel moeilijk, maar het is niet anders. Ik stuur wel elke dag een sms’je. Om de zes weken ga ik twee weken naar huis.’’
Onderling hebben de Polen het fantastisch naar hun zin. Hun vriendenkring bestaat voornamelijk uit collega’s. Het blijft vanwege de taal gewoonweg moeilijk om contact met de Nederlanders te maken. Hoewel er iedere week Nederlandse les is in de kantine. Waar ze ook mee te maken hebben zijn de vele vooroordelen ,,Helaas denken sommige Nederlanders dat we altijd dronken zijn. Dat is niet zo. Overal heb je goede en slechte mensen tussen. Natuurlijk drink ik ook weleens een glaasje. Om zes uur ’s avonds gaan we wel bij de Lidl in Brielle boodschappen doen’’, grapt Tomasz.
Ruud Dukker accepteert bovendien geen wangedrag. ,,Het werk is niet moeilijk. Ze moeten wel over de juiste mentaliteit beschikken. Het is van ’s ochtends half acht tot ’s middags half vijf echt hard doorwerken. Het zijn allemaal mensen die hier voor hun toekomst zijn. Slechts af en toe gaat het fout.’’ Tussen de werknemers ontstaan ‘tuinsetjes’. Hij vindt het prima zolang het werk er niet onder lijdt. ,,Je kan dat toch niet tegenhouden. Ik ben zelfs voor een huwelijk tussen mijn werknemers naar Polen gegaan. Zij zijn weer terug gegaan.’’
Tomasz en Patriciya werken respectievelijk zeven en vijf jaar in Tinte. Zijn intussen getrouwd en gaan binnenkort terug naar Polen om daar een gezin te stichten. Rafaël en Magda, afkomstig uit de buurt van de stad Wroclaw, weten het nog niet wat de toekomst gaat brengen. Voorlopig blijven zij in Rotterdam wonen.
OPEN HUIS ‘t WAPEN VAN MARION – 23 maart 2011
Ongeveer 350 mensen zagen gisteren nu eens meer dan het café en het restaurant. Zij gingen tijdens de open dag van ’t Wapen van Marion in Oostvoorne van een comfort kamer op de begane grond naar de bieropslag in de kelder.
In groepjes werd een rondleiding door het gebouw aan de Boulevard gegeven. Directeur Jan van Marion zegt in het introductiefilmpje dat overal een antwoord op is. In de eerste gang met hotelkamers die de groep van Miranda Kiela passeert gaat het al mis. ,,Zijn dit halogeenlampen?’’, vraagt Jaap Advokaat (82) zich hardop af. De rondleidster, verantwoordelijk voor de sales en marketing, moet deze vraag beantwoorden. ,,Ik heb geen idee, maar ik denk van niet. We willen namelijk het Green Key keurmerk voor hotels behalen’’.
Kiela laat de werkzaamheden van zowel voor als achter de schermen zien. Tijdens haar rondleiding komt men wetenswaardigheden over de diverse afdelingen, zoals het aantal glazen bier en kilo’s te wassen handdoeken, te weten.
Het familiebedrijf is in de loop der jaren flink uitgebreid en gerenoveerd. Dat valt Hellevoeter Jaap Advokaat natuurlijk op. Hij herkent op een schilderij de boot die vanaf Rotterdam aan de vooroorlogse Boulevard aanmeerde. Als kind kwam Advokaat daarmee naar Oostvoorne. Hij heeft weliswaar nooit in het hotel gelogeerd, maar is het wel veel gepasseerd.
,,Mijn zoon werkt hier al drie jaar in de keuken. Ik kom dus letterlijk een kijkje in de keuken bij hem nemen’’, legt Corrie Vermeule uit Brielle uit. Even verderop staat hij in de tuin achter de barbecue voor de bezoekers gehaktballen te braden.
Het is voor het eerst dat ’t Wapen van Marion een dergelijke open dag organiseert. ‘We hopen zodoende op een andere manier bekend bij de mensen te raken. Je weet van tevoren nooit hoeveel er op af komen. Dit aantal valt zeker niet tegen en het blijft voor ons ook nog eens behapbaar’. Het vorig jaar geopende Bed &Breakfast was eveneens te bezoeken.
In Kiela’s groep zijn de meeste mensen afkomstig uit de directe omgeving. ‘Misschien dat ik hier toch een nachtje kom slapen. Het lijkt me wel wat om met zo’n picknickmand te gaan eten’’, lacht Kathy Borman uit Hellevoetsluis.
VOORTGANG ONTWIKKELINSSAMENWERKING HAÏTI – 15 januari 2011
Ruim voor aanvang van de bijeenkomst over de voortgang van de ontwikkelingssamenwerking in Haïti wordt Ria van der Linde – Pollemans in de foyer van het World Forum in Den Haag al aangesproken. De voorzitter van de Stichting Vrienden van Haïti Westvoorne kan de wanhopige moeder niet direct helpen, maar wel via haar netwerk. Het leggen van contacten zou ook het voornaamste resultaat van deze discussiemiddag blijken te zijn.
Twijfel
Van de opbrengsten van de landelijke acties is in Haïti weinig zichtbaar. Momenteel ligt de nadruk op noodhulp. De stichting HaïtiContact constateert puin, cholera, politieke onrust, apathie onder de bevolking en 1,3 miljoen ontheemden in meer dan 1000 gettovormende tentenkampen. ‘Waarom zien we zo weinig structurele progressie?’, vroeg de organisator van de bijeenkomst zich af. Volgens de Barometer Internationale Samenwerking van september 2009 twijfelt bijna driekwart van de Nederlanders aan het beoogde effect van de hulp en de helft aan de besteding van de budgetten.
Bijsturing
In Den Haag werd door vertegenwoordigers van diverse organisaties een poging gedaan om de ontwikkelingssamenwerking bij te sturen. Overheid, bedrijfsleven en maatschappelijk middenveld zouden meer gezamenlijk moeten optrekken om Haïti te helpen. Ook Van der Linde, die ’s ochtends over haar stichting op Radio Rijnmond vertelde, heeft met veel mensen kennis kunnen maken. Er werden naar haar mening helaas nauwelijks conclusies getrokken en concrete stappen ondernomen. ‘Wat ik vooral jammer vind is dat er bij deze bijeenkomst weinig Haïtianen waren. Zij moeten de toekomst van hun land kunnen bepalen’. Van de ongeveer 150 aanwezigen telde de voorzitter van de Westvoornse stichting er nog geen 20.
HaïtiContact
De bijeenkomst was een initiatief van de Stichting HaïtiContact, die zich al enkele jaren inzet voor het welzijn van kinderen en de zelfredzaamheid van de Haïtiaanse bevolking. Als datum werd 12 januari gekozen: precies één jaar na de vernietigende aardbeving. De stichting is vanuit de sinds 2004 gehouden HaïtiContactdag-bijeenkomsten ontstaan. Van der Linde is één van de oprichters en was de eerste voorzitter. De huidige voorzitter, Judy Bralds, is naast haar begonnen als secretaris.
HaïtiContact ondersteunt projecten op het gebied van onderwijs en sport. Daarnaast probeert de stichting de sociaaleconomische positie van de Haïtianen te versterken door microkredieten te verstrekken aan gezinnen en zelfstandige ondernemers en onderlinge kennis- en ervaringsoverdracht te bevorderen. Er is direct toegang tot netwerken in Haïti.